De leefbaarheid van de sector onder druk

Indexatie van accijnstarieven


Na de dubbele accijnsverhoging in 2013 en de ongelijke behandeling hierbij tussen bierproducten enerzijds en wijn of gedistilleerde drank anderzijds stelde onze nieuwe premier Charles Michel op 11 oktober 2014 zijn regeerakkoord voor dat als titel ‘Een economisch engagement, een sociaal project’ meekreeg. Het regeerakkoord drukt onder meer de ambitie uit om het concurrentievermogen van de ondernemingen te versterken, om structurele handicaps voor de Belgische elektronische handel weg te werken, om de wetgeving inzake douane en accijnzen te moderniseren en de efficiëntie van de controles op het terrein te verbeteren en het akkoord voert ten slotte een indexatie op accijnstarieven in om de aankoop van producten die de gezondheid of het leefmilieu schaden te ontraden. In de programmawet van 17 december 2014 werd bij het bepalen van de concrete modaliteiten van de jaarlijkse accijnsindexatie ten dele rekening gehouden met enkele van onze bezorgdheden. Zo zal er worden rekening gehouden met de hoogte van de inflatie (waardoor mega verhogingen zoals die in 2013 hopelijk kunnen vermeden worden) en met de evolutie van accijnzen in onze buurlanden.

Andere modaliteiten hebben voor onze sector echter een nefaste werking. Ondanks de vrij algemene formuleringen in het regeerakkoord inzake ‘ecofiscaliteit’ (bedoeld om het gedrag van consumenten dmv fiscaliteit te wijzigen), blijft de toepassing ervan beperkt tot slechts enkele producten, waaronder de onze, terwijl er op basis van recent onderzoek door de Wereld Gezondheidsorganisatie kan aangetoond worden dat de consumptie van een hele rist voedingsmiddelen schadelijk kan zijn voor de menselijke gezondheid.

 

Bierproducten worden opnieuw vrijgesteld van accijnsverhoging


De meest opmerkelijke modaliteit op vlak van de indexatie van accijnstarieven blijft de vrijstelling van bierproducten. En dit terwijl in 2013 de biersector om en bij 72% van de totale hoeveelheid verkochte alcoholhoudende dranken voor haar rekening nam, een groot gedeelte hiervan wordt geconsumeerd door adolescenten en het alcoholpercentage in een standaard consumptie-eenheid bier, wijn of sterke drank identiek zijn. Als klap op de vuurpijl werd de minopbrengst voor de schatkist als gevolg van de vrijstelling van bierproducten uitsluitend ten laste gelegd van de wijnproducten. Naar verluid vindt het politiek akkoord dat hierrond werd gesloten haar oorsprong in een patriottische reflex ter bescherming van de Belgische biermarkt naar aanleiding van een eerdere – bij de Europese Commissie tevergeefs aangevochten – Franse accijnsverhoging op bierproducten.

 

Hogere accijstarieven : een grens voorbij


De problematiek betreffende de grensaankopen beroert al jarenlang de gemoederen binnen onze sector en deze werd naar aanleiding van de nieuwe accijnsverhoging om begrijpelijke redenen opnieuw door vele handelaars ter discussie gesteld. België staat met zijn accijnstarieven op alcoholhoudende dranken aan de top van de Europese landen (zie bijlage n° 3). In plaats van de competitiviteit van onze ondernemingen te bevorderen tast de tax-shift en het toenemende accijnstoerisme hun rendabiliteit verder aan. De Centrale Administratie der Douane en Accijnzen werd tijdens overlegvergaderingen gesensibiliseerd om de problematiek van grensaankopen te erkennen en er gepaste aandacht aan te schenken.

In afwachting van de resultaten van Europese initiatieven op vlak van een geharmoniseerd incasso systeem voor accijnzen kondigde deze overheidsdienst begin 2015 aan werk te willen maken van een verduidelijking van de te volgen procedures voor de betaling en incasso van accijnzen in geval van grensoverschrijdende en nationale aan- en verkopen van accijnsgoederen. Hiermee beogen zij de optimalisering van de werking van de eigen controlediensten.